วันเสาร์ที่ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552

เกรียนขั้นเทพ(2)

กลับมาตามสัญญา...


ครั้งนี้ของซอฟท์ๆละกัน...อันที่จริงฉันก็มีศัตรูในที่ทำงานแค่คนเดียว(ฉันเรียกมันว่า “เกรียนขั้นเทพ”) ซึ่งชาตินี้ก็คงไม่เผาผีมันแน่ๆ...ตอนนี้ต่างคนต่างอยู่ จูบปากกันบ้างเมื่ออยู่ต่อหน้านาย(มันก็ต้องมีบ้างสำหรับชาวออฟฟิศ อิอิ)...จากนี้ไปขอตัดตัวละครนี้ออกไปก่อนนะทุกท่านมาที่เรื่องตัวเองดีกว่า


อยากเล่าแล้วซิ...อย่างที่บอกไว้แรกๆว่า ฉันทำงานในธุรกิจ Real estate และปัจจุบันอยู่บริษัทอสังหาริมทรัพย์ที่จะขึ้นแท่นอันดับ 1 โดยรับผิดชอบในส่วนหนึ่งของสายงานพัฒนาธุรกิจ ซึ่งต้องบอกว่า แรกๆมันยากนะ เพราะไม่ได้ร่ำเรียนด้านนี้มาโดยตรง หรืออีกนัยก็ไม่มีความรู้ด้านบริหารธุรกิจ เศรษฐศาสตร์ เหมือนเพื่อน หมู ชิง กุ้ย เอย พ้ง ดิว บือ แมท (ลืมใครบ้างว่ะ..เป็นว่ากลุ่มที่ย้ายคณะฯ) ตัวเลข สถิติ กราฟ เกิ๊บ อะไรไม่รู้เรื่องเลย...แต่ฉันก็อาจมีความรู้สถาปัตยกรรมศาสตร์(ผังเมือง)และภูมิศาสตร์ รวมถึง “รสนิยมและศิลปะที่วิไล” มาช่วยเรื่องงาน ส่วนเรื่องไม่ถนัดก็ไปหาเอานอกห้องเรียน บวกกับโอกาสที่ผู้ใหญ่เห็นแววความเป็น Star ของฉัน...วันหนึ่งเค้าจึงให้ฉันทำหน้าที่แถลงข่าวภาพรวมตลาดอสังหาริมทรัพย์(สมัยอยู่แสนสิรินู้น) กับสื่อมวลชนทุกแขนงตามความถนัด โชคดีที่เป็น “คนขึ้นกล้อง”ก็เลยไม่เสียหน้า...แต่ก็ว่าไม่ได้นะมันก็เป็นช่องทางที่ทำให้แม่สาวนักสืบรายชื่อเพื่อนตาม Google นามว่า "น้ำ" หาจนเจอ


..เป็นลูกจ้างมา 10 กว่าปี จนลึกซึ้งกับประโภคหนึ่งที่กินใจมากกก "Trust is earn not given" มันก็จริงนะ จะไปข่มขืนใครให้เชื่อเราก็เป็นไปไม่ได้ ถ้าไม่ทำให้เค้าประจักษ์ดัวยตาตัวเองและยอมรับเราในที่สุด...หลายคนสงสัยว่าทำไมชีวิตทำงานในองค์กรฉันมันดูแก่งแย่งชิงดีชิงเด่นจัง อาจเป็นเพราะที่นี่เป็นศูนย์รวมเหล่าจอมยุทธในวงการฯ ทุกคนล้วนแต่ถูกเรียกมาดูตัว (ฉันก็เป็นหนึ่งในนั้น) พร้อมกับข้อเสนอที่มากมาย จึงแห่กันมา (มันเป็นเรื่องธรรมดาของมนุษย์เงินเดือน) ...แต่ฉันว่าไม่แปลกหรอกธุรกิจประเภทอื่นๆก็เป็นเหมือนกัน...ว่ามั้ย

...ฉันไม่เคยเสียใจที่เรียนภูมิศาสตร์ สมัยก่อนอาจคิดว่าคะแนนสอบก็ต่ำ จบมาจะทำอะไรว่ะ...แต่ตอนนี้กลับภูมิใจด้วยซ้ำที่คนอย่างฉัน ที่มีพื้นความรู้ภูมิศาสตร์ แต่กลับทำหน้าที่หาโอกาสทางธุรกิจให้กับบริษัทอสังหาริมทรัพย์อันดับต้นๆของประเทศ...ที่สำคัญฉันนำ GIS มาประยุกต์ใช้กับงานที่ตัวเองดูแล ซึ่งต้องบอกเพื่อนๆว่า ตอนเรียนก็ไม่ชอบ ไม่เก่ง จะเห็นมีก็แต่
น้ำ ภดี ตั้ม ใครอีกละ ที่เก่งๆ ...ต้องบอกว่าฉันเอาตัวเข้าแลกกับเจ้าของบริษัทฯ บอกประโยชน์ของเจ้า GIS เนี่ย ซึ่งเค้าก็หลงคารมยอมลงทุนซื้อ software Arc GIS พร้อมกับภาพถ่ายดาวเทียมของ ESRI เป็นเงินกว่า 10 ล้านบาท ต้องบอกว่ามากนะสำหรับบริษัทเอกชน และถือว่าเป็นบริษัทอสังหาริมทรัพย์เดียว (พฤกษาฯ) ที่ใช้วิเคราะห์ศักยภาพที่ดินก่อนการลงทุน....ฮ่า ฮ่า แต่ฉันอยากจะบอกว่า ทุกวันนี้ก็ยังใช้มันไม่เป็น รู้เพียงแค่หลักการเท่านั้น ได้แค่ส่งลูกน้องไป Training และก็สั่งการตามถนัด....

...ขอขายของก่อน หากท่านใดอยากซื้อที่อยู่อาศัยประเภทใดก็ตาม ยินดีให้คำปรึกษาแบบฟรีๆ นะจ๊ะ...(ตอนนี้ก็มีแค่ “แม่ใส” คนเดียว)
...และลองทำ blog ส่วนตัวขึ้นมา ลองเข้ามาเยี่ยมชม หากจะเป็น Fan club ก็ยินดี

10 ความคิดเห็น:

น้ำ กล่าวว่า...

สุนทร เธอแน่มาก ที่ของบ10ล้าน ให้เจ้านายซื้อ ArcGIS กับภาพดาวเทียม และเอามาประยุกต์ใช้กะงานได้
งานราชการที่แอลเอที่ฉันเคยทำ ของบยากมาก...
ขนาดแค่ขอซื้อเครื่อง Scanner สำหรับแปลนขนาด A3 ยังใช้เวลาตั้งหลายปี
ขอซื้อ ArcGIS Server(Internet GIS)ก็ยังไม่ได้เลย ขนาดไปพรีเซ้นท์ประโยชน์ของมันให้พวกซุปฯทั้งหลายดูแล้ว เสียน้ำลายไปหลายก็ยังไม่ได้
เลยงงว่า นี่กูทำงานอยู่เมืองไทยหรืออเมริกากันแน่วะ

ระดับเธอ ไม่ต้องลงมือนั่งทำจีไอเอสเองหรอก ระดับหัวสมองอย่างเธอ ก็ต้องสั่งการอย่างเดียว

เก่งมาก...ขอปรบมือ

Tod กล่าวว่า...

ฉันก็เกือบตายเหมือนกัน เพราะไปโปรยศักยภาพมันจะสวยหรู แล้วบริษัทESRI ทำไม่ถึงที่นายคาดหวังไว้..ฉันก็ต้องแสดงวาทะศิลป์อีก ให้ยอมรับให้ได้ ถ้างานไม่จบ หมายถึงบริษัทพฤกษาไม่รับงาน เงินอีก 50%จะไม่จ่าย ฉันก็อาจจะแย่ หรืออาจต้องตกงาน แต่ท้ายที่สุดมันก็ผ่านไปด้วยดี...ฉันคิดว่า ก็ทำดีที่สุดแล้วละ ตอนนี้มันก็แพร่หลายไปกับฝ่ายอื่นๆ ตามที่ฉันตอแหลไว้..อิอิ

น้ำ กล่าวว่า...

รุ่นพี่คนนี้ของเราก็ทำเกี่ยวกับเรื่องบ้านนะ
เธอลองเข้าไปดู
http://www.geocmu.com/index.php?option=com_wrapper&view=wrapper&Itemid=3
อ่านเจอในวารสารจีออเล่มใหม่ที่อยู่หน้าเวบน่ะ

น้ำ กล่าวว่า...

http://www.geocmu.com/index.php?option=com_wrapper&view=wrapper&Itemid=3

หนุ่ม กล่าวว่า...

ฉันเคยจะให้หน่วยงานฉันซื้อเหมือนกัน แต่แพงโคตระ
พอดีช่วงนั้นใช้ได้งบมาทำงานให้กับ สกอ. เลยขอซื้อ
พ่วงเป็นไลเซนที่สอง ถูกหน่อย แต่ใช้ได้กับเครื่องเดียวอะ
ฉันก้อโม้ไว้ที่มหาลัยเยอะเหมือนกัน เรียนจบกลับไป
ฉันต้องไปตั้งศูนย์ GIS&Remote ที่มหาลัยอะ ตายแน่ฉัน

Dew กล่าวว่า...

เออมรึงเจ๋งจริงๆว่ะทรอส สมกับเป็นเพื่อนกรู

w.chiangwattana กล่าวว่า...

ขอปรบมือด้วยอีกคน....
ตะก่อนตั๋มอยู่หน่วยงานราชการ พยายามพลักดันหลายๆอย่างด้าน GIS ละกะ RS กว่าจะประสบผลสำเร็จ ชั้นก็ลาออกซะก่อน ปล่อยให้รุ่นหลังเค้าพัฒนาต่อ ยอมรับว่าเสียน้ำลายไปเยอะเหมือนกัน ส่วนใหญ่เค้าเชื่อว่าตัวเอง แน่ ตัวเองรู้ดี อย่ามารู้ไปกว่าชั้น เฮ้อ! มันมีทุกวงการอ่ะเนอะ ตอนนี้ ตั๋มตัดช่องน้อย สบายละ มีเวลาเยอะที่จะทำกิจกรรมนู้นนี่ที่อยากทำ ภูมิใจกับเพื่อนๆหลายคนที่ประสบความสำเร็จ....ปรบมือ ให้กับ GEO'35 ทุกๆคนด้วยคร๊าบบบบ

Tod กล่าวว่า...

ดิว..มึงก็เพิ่งเจอกรูไม่ถึง 3 ปี ทำเป็นตะลึง
กรูก็ทรอสของทุกคนเหมือนเดิมแหละ...มีแค่อย่างเดียวที่ทำไมได้ คือ หยุดอายุตัวเองไม่ได้เพิ่มขึ้นไม่ได้

Jeng!! กล่าวว่า...

ทรอส เอ๋ย เพื่อนรัก ฉันรู้มาตั้ง 17 ที่แล้วว่าแกเก่ง และก็มั่นใจว่า แกจะทำประโยชน์ให้ งานของแกได้เรื่อยๆ ขอปรบมือให้

เออเรื่องเกรียน เนี่ยแกเป็นเหา เหรอ
หรือหัวหงอกจน ขี้เกียดย้อม อิอิ

ฉันว่า ตาเจ้าของ พฤกษาฉลาด ทำบ้านแบบคนอยู่ ตลาดไม่ตาย
ฉันไม่ชอบแส.....ริ บ้านเขาอยู่อยาก คนไม่มีรสนิยมอย่างฉันไม่ชอบเลย

Tod กล่าวว่า...

เจ๋ง...คำว่า "เกรียน" มันแสลงในในศัพท์วัยรุ่น ไม่รู้แกจะเข้าใจง่ายหรือเปล่า(เดี๋ยวจะส่งความหมายให้ มันมีผู้บัญญัติ ไว้ใน Wikipidia ด้วย) มันเป็นคำที่ใช้แทนคนที่ฉันไม่ชอบมัน และมีพฤติกรรมเยี่ยงนี่

ส่วนเรื่องกลยุทธ์ของแต่ละบริษัทไม่มีผิดมีถูกหรอก ขึ้นอยู่กับว่าเค้าจะขายให้ใครอยู่ เพราะ 2 บริษัทจับตลาดหรือลูกค้าต่างกลุ่มกัน ตัวบ้าน ราคา ทำเล เลยต่างกัน นะจ๊ะ เจ๋ง เพื่อน love