ดิ่ง

ดิ่ง เธอคือ "ดาวมหาลัยฯ" ดาวในใจของเพื่อนๆ

ตอนเรียนจีออ ถ้าใครเคยนั่งเรียนใกล้ๆ กับดิ่ง จะเห็นว่าดิ่งตั้งใจจดเล็คเชอร์อาจารย์มาก จดไวและเร็ว
ถ้าเรามองไปที่ดิ่งก็จะเห็นดิ่งก้มหน้า พร้อมกับมือที่จดๆๆๆๆ อย่างว่องไว
ยิ่งช่วงเวลาใกล้สอบ ดิ่งจะไม่ยอมไปไหน จะอยู่หอและหมกตัวอ่านหนังสืออยู่คนเดียว
แต่ช่วงเวลาไหนที่ไปเที่ยวได้ ดิ่งก็ไปไม่เคยปฏิเสธการชวน
********
สมัยก่อน ตอนที่ยังไม่มีมือถือใช้เหมือนสมัยนี้
เวลาจะนัดกันไปเที่ยวกลางคืนที่ไหน เรามักจะเขียนข้อความฝากไว้บนบอร์ดที่ซุ้ม
พอตกเย็น ทรอสก็จะขับรถตระเวนไปรับเพื่อนๆ ตามหอ
แต่พอไปถึงหอดิ่ง ห้องดิ่งอยู่ชั้น2ใกล้ที่จอดรถ เราก็จะจอดรถตะโกนเรียกดิ่งว่าได้เวลาไปกันแล้ว
ดิ่งมักจะวิ่งออกมาที่ระเบียงแล้วตะโกนลงมาว่า "ให้รอก่อน เพราะยังเขียนคิ้วได้ข้างเดียวอยู่เลย"
เมื่อก่อนเราก็เคยรอ แต่มันนานมาก กว่าดิ่งจะเขียนคิ้วให้เสร็จอีกข้าง
หลังๆ พวกเราเลยใช้วิธี มารับดิ่งเป็นคนสุดท้าย หรือไม่ก็รีบไปจองโต๊ะที่กังฯ (กังสดาล รร.อโนดาด) ก่อนแล้วให้ดิ่งตามมาเอง
พอพวกเราดริ้งก์กันได้ที่และกำลังจะเริ่มออกสเตป ดิ่งถึงจะโผล่มาพร้อมกับหน้าขาวๆ ของดิ่ง
นอกจากนี้...เวลาพวกเราไปดริงก์กันที่ไหน ดิ่งมักจะบอกว่า "แกดูสิ...ทำไมผู้ชายโต๊ะข้างๆ มันชอบมองชั้น...."
*******
พอจบจีออ ดิ่งก็ไปเป็นข้าราชการอยู่ที่ กทม. อยู่หลายปี จนได้ตำแหน่งซีสูงแล้วก็ย้ายกลับบ้าน
ตอนนี้พวกเราก็พยายามติดต่อดิ่ง แต่ดิ่งไม่ค่อยติดต่อพวกเรากลับมา
พวกเราคิดว่า ตอนนี้ดิ่งกำลังมีความสุขกับชีวิตเรียบง่ายที่บ้านเกิด
ตกเย็นก็คงไปนั่งชิลๆ ที่ร้านอาหารริมแม่น้ำน่าน นั่งจิบไป หันไปแลหนุ่มโต๊ะข้างๆ เอียงหน้ายิ้มให้เขาพร้อมๆ กับชูแก้วเหล้าเป็นการทักทาย........