วันพฤหัสบดีที่ 26 พฤศจิกายน พ.ศ. 2552

กุ้ย


กุ้ย หรือ กุ๊กไก่ เธอเป็นคน Nice & Friendly ใจดีและมีน้ำใจ มีเคยเห็นกุ้ยโกรธใคร และไม่เคยเห็นใครโกรธกุ้ย
ถึงแม้ใครๆ จะเรียกเธอว่า "เด็กหนวด" เธอก็ไม่เคยโกรธ
กุ้ยเป็นคนที่มักจะมีอะไรติดไม้ติดมือมาฝากเพื่อนๆ ร่วมรุ่นเสมอ และมักจะจำวันเกิดเพื่อนๆ ได้ (สงสัยแอบจดไว้)
เวลาที่นึกถึงกุ้ย ก็มักจะนึกถึง "อาหาร" เพราะเวลาพวกเราจีออมีงานอีเว้นท์อะไร กุ้ยก็มักจะเป็นผู้จัดการเรื่องอาหาร
เวลาที่ไปเดินดอยที่ไหน พวกเรามักจะเห็นชมรมแม่บ้านทหารบกคือ กุ้ย ชิง เจ๋ง เป็นแม่งานทำอาหารอร่อยๆ ให้พวกเราเสมอๆ
จนบางครั้ง เวลาเห็นโลโก้ปลากระป๋องตรา 3 แม่ครัว ก็มักจะนึกถึง 3 คนนี้
***********
แม้ว่ากุ้ยจะย้ายไปเรียนเศรษฐศาสตร์ที่มช.แล้ว ช่วงปี 2 ปี 3 กุ้ยก็ยังมาช่วยงานจีอออยู่เสมอๆ
กุ้ยไปเป็นสาวแบงค์ และเรียนต่อโทบริหารที่ ม.พายัพ
ตำแหน่งหน้าที่ปัจจุบันของกุ้ย คือรองผู้จัดการธนาคารใหญ่แห่งหนึ่งแถวๆ แยกสนามบินเชียงใหม่ และดูแลในส่วนของสินเชื่ออยู่
***************
กุ้ยได้เจอกับน้ำโดยบังเอิญที่เซ็นทรัลแอร์พอร์ทตอนต้นปีที่ผ่านมา
กุ้ยได้โชว์รูปลูกชายที่อยู่ในมือถือให้น้ำดู แต่มันเล็กเกินไปดูไม่จุใจก็เลยมีการแลกอีเมล์กัน
น้ำตั้งหน้าตั้งตารอให้กุ้ยส่งรูปลูกชายมาให้ดูมาก เพราะอยากจะรู้ว่า เพื่อนเราสองคนบวกกันแล้วมีลูกจะหน้าตาเป็นอย่างไร
มันจะเหมือนกับการใช้โปรแกรมคอมพิวเตอร์ตัดแต่งเอารูปสองคนมาบวกกันหรือเปล่า
พอน้ำกลับมาอเมริกาแล้ว กุ้ยส่งรูปลูกชายมาให้น้ำดู หน้าตาน่ารักมากจนอยากแบ่งปันให้เพื่อนร่วมรุ่นคนอื่นๆ ดู
นอกจากนี้ นอกจากกุ้ยแล้ว เราก็ยังมีความอยากรู้ว่า
แล้วเพื่อนคนอื่นๆ ล่ะ หลังจากที่ไม่เจอกัน 10 กว่าปี เป็นอย่างไรกันบ้าง แต่งงานหรือยัง มีลูกหรือยัง
จากนั้น อีเมล์ก็ถูกส่งต่อหาเพื่อนกันไปเรื่อยๆ โดยเริ่มจากการส่งรูปลูกชายกุ้ยกับโหน่ง
หลังจากที่คุยกันไป-มาและสืบถามคนโน้นคนนี้ จากเพื่อนที่เคยติดต่อกันเองบ้าง เสิร์ชจากกูเกิ้ลบ้าง เจอกันที่เวบสมาคมศิษย์เก่าบ้าง
คุยกันเป็นสิบ เป็นร้อยอีเมล์ ในที่สุด...เราก็ได้รวบรวมเพื่อนร่วมรุ่นมาได้เกือบครบ จนเกิดเป็นเวบรุ่นอันนี้ขึ้นมา

9 ความคิดเห็น:

Tod กล่าวว่า...

ย้อนรอยรับน้อง...วันแรกยังไม่รู้จักกัน แต่ตอนจัดที่นั่งกุ้ยเป็นคนที่นั่งแถวหลังข้างฉัน...ฉันก็มองดูหน้า เออก็น่าตาดีนะ แต่ของบนหน้าเยอะจัง แต่ไม่คิดอะไร พอได้ยินเสียงพูด เอะทำไมมันเน่อวะ แอบคิดว่ามันมาจากจังหวัดไหนวะ สำเนียงแบบนี้ ซักไป ซักมา อ้าวคนบ้านเดียวกัน...

จริงๆกุ้ยก็เป็นอีกคน ที่สามารถใช้คำว่า "เพื่อน" อย่างไม่ตะขิดตะขวงใจ เหมือนสามีเลย

w.chiangwattana กล่าวว่า...

น้องดี น่ารัก มากกกกกกก

น้ำ กล่าวว่า...

ใครตัดผมหน้าม้าให้น้องธีร์อะกุ้ย
ลูกหัวทุยสวยดีนะ

TAM กล่าวว่า...

อุ๋ยชื่อน้อง ธีร์ หรอกเหรอ...หุหุเรียกชื่อลูกเค้าผิด
เอาเป็นว่าหลาน น่ารัก มากกกกก เหมือนเดิมจ้า

หนุ่ม กล่าวว่า...

กุ้ยเป็นผู้หญิงคนแรกที่ฉันรู้จักในภาควิชา เป็นผู้หญิงคนแรกที่ฉันพาซ้อนมอเตอร์ไซค์ไปส่งที่หอ ไม่รู้ว่ายังจำได้รึป่าว เพราะว่าวันนั้นไ้อ้ดิวไม่ว่างไปส่ง แหม..นึกว่าเจอเนื้อคู่ซะแล้ว อิอิอิ ไอ้โหน่งนะ ไอ้โหน่ง ฮ่าๆๆๆ ดีใจที่ได้เห็นเพื่อนทั้งสองคนมีความสุขว่ะ งานแต่งงานของโหน่งกับกุ้ยเป็นงานแต่งแรกของเืพื่อนฉันที่ฉันไปมาเลยนะ เำพราะปกติฉันจะไม่ค่อยไปงานแต่งเพื่อนอะ ไปแล้วมันสะเทือนใจ อิอิอิ

แมท กล่าวว่า...

ไอ้หนุ่ม มึงแค่พากุ๊ยซ้อนมอเตอร์ไซด์แค่ครั้งสองครั้งทำบ่น ตูเรียนกะกุ๊ยโค ตะ ระ บ่อย ไปไหนด้วยกันก็บ่อย ตูไม่กลุ้มมากกว่ามึงหรอวะ 55+

ขอโทษนะโหน่งล้อเล่นอ่ะ มิได้คิดไรหลอก

ปล. คิดถึงเพื่อนนะเว้ย ไว้จะแวะไปหานา....เดี๋ยวจะพาเปิ้ลไปดูหลานด้วยยย

ไม่ระบุชื่อ กล่าวว่า...

สะบายดีกุ้ย
ไม่ได้คุยกัน นานมากๆ เลยนะ ครั้งสุดท้ายที่เจอกันน่า
จะ 7-8 ปีก่อนที่กุ้ยขายน้ำหรืออะไรนี่แหละที่สวนสุขภาพ ลูกน่ารักน่าชังมากเลย ยิ้มน่ากวนๆด้วย
ตอนนี้เหฝ้นเพื่อนร่วมตระกูล ทั้งกุ้ยและนกหวีด มีความสุข เราก็พลอยดีใจไปด้วย ฝากเซย์ฮาโหล โหน่งด้วย
ไว้มีโอกาศ คงได้เจอกันที่เชียงใหม่นะ
คิดถึงและห่วงเพื่อนเสมอ
ศล

น้ำ กล่าวว่า...

กุ้ย เปลี่ยนเป็นรูปนั่งหันข้างนี่ เลยดูผอม
เดี๋ยวเราขอไปหารูปที่หันข้างมามั่งนะ อิอิ

dew กล่าวว่า...

คิดถึงเพื่อน ๆ นะตั้งแต่มีเฟซเราไม่ได้เข้ามาเลย