โหน่ง

เห็นหน้า"โหน่ง"แล้วนึกถึงไอ้ส้ม (แทนที่จะนึกถึงกุ้ย)
จำได้ว่า ตอนรับน้อง ส้ม มักจะถูกรุ่นพี่เรียกให้ไปขานชื่อเพื่อนอยู่เสมอ
ส้มบอกว่า หนุ่มกับโหน่ง ชื่อคล้ายกัน ความสูงพอๆ กัน มีขึ้แมลงวันบนหน้าคล้ายๆ กัน เพียงแต่หล่อกันไปคนละแบบ
เวลาเห็นหน้า โหน่งหรือหนุ่ม ส้มก็จะนิ่งหยุดคิดอยู่นาน ว่าไอ้คนนี้มันชื่ออะไร แต่สุดท้ายก็บอกผิด และพวกเราก็โดนซ่อมน้องกันทุกที
แต่ในช่วงเทอม 2 รู้สึกว่า...ส้มจะสามารถแยกแยะสองคนนี้ได้อย่างง่ายดายเพราะเธอมีหนึ่งในนี้เป็น"เพื่อนสนิท"
---------
โหน่งชอบการ Sketch ภาพ เพราะมักเห็นโหน่งนั่ง Drawing สิ่งต่างๆ อยู่บ่อยๆ เลยคิดว่าโหน่งน่าจะไปเรียนถาปัตย์มากกว่าเรียนจีออ
------------
เกือบตลอด 4 ปีที่เรียนด้วยกันมา ไม่เคยเห็นโหน่งมีแฟน หรือปิ๊งสาวคนไหน
ภายหลัง โหน่งกับกุ้ย เป็นแฟนกันได้อย่างไร ไปจีบกันตอนไหน หลายๆ คนก็ยังไม่ทราบ
-----------------
จำครั้งที่เราไปปาร์ตี้ แคมปิ้ง ริมน้ำปิงกันที่บ้านโหน่งได้มะ
ตอนเช้า โหน่งอาสาขับรถมาส่งน้ำกับกุ้ยที่ซุ้ม เพื่อกลับมาเอามอไซด์และแยกย้ายกันกลับบ้าน
เรา 3 คน นั่งมาในรถมีน้ำนั่งตรงกลาง โหน่งเป็นคนขับ กุ้ยนั่งอยู่อีกข้างนึง
โหน่งกับกุ้ย รุมถามเรื่องของน้ำ คุยแต่เรื่องของน้ำ แต่น้ำก็รู้สึกว่ามีเคมีอะไรบางอย่างส่งข้ามจากโหน่งไปหากุ้ยตลอดเวลา
----------
กว่าพวกเราจะรู้ว่าโหน่งกับกุ้ยเป็นแฟนกัน ก็ตอนที่พวกเราเรียนจบกันไปหมดแล้ว
โหน่งไปเรียนต่อโทถาปัตย์ผังเมืองที่จุฬาฯ ส่วนกุ้ยก็ไปเป็นสาวแบงก์อยู่แถวสันป่าข่อย
แว่วๆมาว่า รักของสองคนนี้ เป็นแบบ "รักแท้ไม่แพ้ระยะทาง" กรุงเทพฯ-เชียงใหม่ และเชียงใหม่-กรุงเทพฯ
ต่อมาภายหลัง โหน่งกะกุ้ยแต่งงานกันจนมีลูกชายตัวน้อย 1 คนแล้ว แต่โหน่งก็ยังคงเดินทางอยู่
------
ปัจจุบันโหน่งทำงานเป็นหัวหน้างานผังเมืองและยังคงเดินทางไปๆ มาๆ เชียงใหม่-ลำปาง และลำปาง-เชียงใหม่
โหน่งบอกว่า ช่วงนี้กำลังเบอร์ห้า บ้าเห่อลูกชายมาก...