โย

โย เป็นคนจริงจังและชอบอินไปกับทุกบรรยากาศ
ตอนรับน้องในห้องเชียร์ พอรุ่นพี่ออกจากห้องไป
โยก็คงยังนั่งก้มหน้านิ่งอยู่อีกนาน เหมือนกำลังรอให้อะไรบางอย่างตกผลึก
นอกจากนี้ โยยังยกรอยถลอกที่กำปั้นขึ้นมาจ้องและนิ่ง
เข้าไปถามโยว่า เจ็บมั๊ย ต้องการยาอะไรหรือเปล่า โยหันมามองช้าๆ และบอกว่า เจ็บแค่นี้เพื่อเพื่อน..เราทนได้..

โยเป็นหนุ่มผิวเข้ม พูดละมุนละไมนุ่มๆ เหมือนตอน ดร.สลัมจีบคุณครูยามาบูกิในการ์ตูนอาราเร่ พอจะนึกออกกันมั๊ย
โยก็เป็นเซียนหมากรุกคนหนึ่ง ทั้งเพื่อนติ และเพื่อนโย เลยต้องมีเรื่องถกเถียงกันลั่นกระดานหมากรุกเสมอๆ

ตอนปี 4 โยสนใจเรื่องการนั่งวิปัสนา กรรมฐาน อย่างลึกซึ้ง เอาจริงเอาจัง
จนบางครั้งโยก็ไม่ค่อยได้มาเข้าห้องเรียน พวกเราเป็นห่วงก็ได้ประยงค์นี่แหละช่วยไปตามหาให้เสมอๆ
เวลาโยไม่ยิ้มโยจะหน้าดุ แต่เวลาได้เห็นรอยยิ้มของโยโลกจะดูสดใส เพราะเป็นยิ้มที่ไม่มีพิษภัย
มีใครคิดถึงรอยยิ้มของโยบ้าง...ยกมือขึ้น...